Sommige hierboven hebben het ook al uitgelegd.
Bij de oude rangordetheorie hoorde dat jezelf de alfa zou moeten zijn en voelen (zie Cm).
Was gebaseerd op de Mech theorie (studie wolven). De Alfa moest kost wat kost de hoogste in rang blijven, vandaar de naam Alfa.
Honden waren zogezegd altijd bezig om zelf die Alfa plaats van je af te pikken (baas over de eigenaar worden=door slecht te luisteren, op te springen, bijten, eten pikken enz.)
Ze zouden de mensen ook zien als soortgenoten.
Daarom moesten hondeneigenaren altijd op hun hoede zijn en vooral goed opletten dat ze die "alfaplaats niet ingenomen werd door de hond".
Honden moesten vooral "kort" gehouden worden, zeker niet verwend worden en bepaalde regeltjes moesten gevolgd worden: hond nooit laten opspringen, laatste eten geven, laatste door deur, naast je lopen aan de riem, maar vooral veel driloefeningen doen zoals liggen of zitten, enz. Zijn maar enkele voorbeeldjes.
Zo zouden de honden hun "plaats in de rangorde behouden en niet hoger in rang komen"
De rode draad was; laat je plaats als Alfa hond niet afnemen.
Daarom was men toen harder tegen honden, met hardere correcties (moet je ook in de context van die tijd zien, minder diervriendelijker dan nu)
Nu weten we dat het allemaal onzin was: dat honden bepaalde dingen doen omdat het vb een gewoonte is of omdat niemand ze het heeft afgeleerd of gewoon omdat het hun iets plezierig oplevert.
Zeker niet omdat ze de "alfa hond in de rangorde"willen worden.
Men gaat er nu vanuit dat je gewoon een opvoeder of liefhebbende ouder moet zijn voor je hond. Je mag het noemen hoe je wil.
Straffen tja, trucjes of afleiden is altijd beter.
"
Dat is maar hoe je het wilt interpreteren. Ik zie het anders.
Laat dat hardhandige corrigeren maar achterwege; dat hoort er niet bij. De leider is duidelijk, consequent en zelfverzekerd. Weifelt niet en is niet onzeker/angstig. Doet de leider dat wel dan raakt de hond onzeker, angstig en in verwarring wat kan leiden tot probleemgedrag.


Reageren














